اللهم عجل لولیک الفرج

منتظر حال خوب نباید ماند که به تبی بند است ومنتظر مال که هیچ، در همه حال، در حال آرزو داشتن بسر می برم، حال خوبِ آرزو کردن از هر حالی بهتر است وباید فرصت راغنیمت شمرد ،آرزو می کنم مسلمانها همه در سراسر جهان به اندازه ی یک مرجع تقلید مقید وپابند وپاسوز احکام وشریعت باشند ، بعد می بینم نشدنی است یا حداقل در حد تعداد علما جهان شدنی است وکمی از آرزو دست می کشم که کاش در حد یک کتاب از کتب حوزه باشد تعدادشان به اندازه ی علما علم اصول باشد ، کتاب اصول پراست از علماءدینی که از سر تعهد به دین وعلم همه با هم خواسته اند که بداد دین برسند تا درست به گوش جهانیان برسد ، جو گیر علماء علم اصول می شوم وخوب بودن وپابند خوبی را یک نظریه فرض می کنم ،می گویم کاش خوبی ونیکی یک نظریه بود، مثل هزاران نظریه مطرح شده در اصول وبعد طرفدارانی داشت که با هم بحث می کردند، مثل بحث های شهید صدر، صاحب کفایه ، شیخ اعظم شیخ انصاری وعلما دیگر که درود خدا نثار روح های با ارزش همه، بعد کوتاه می آیم وبه علما امروز بسنده می کنم وبعد به افراد، آرزو می کنم، نجات را در الگو قرار دادن اولیا خدا پیدا کنیم، چه در زندگی فردی وچه در زندگی اجتماعی، که اگر افراد صالح باشند، جامعه صالح خواهد بود، گاهی ما متوجه ایم که دیر شده وطبق گفته و کلام باارزش رهبر شهیدمان قدس الله النفس الزکیه جبران می کنیم، تمام هرچه از دست رفته است، ولی گاهی دیر می کنیم، آرزو می کنم، هر چه زودتر راه نجات در تمام دنیا، عمل به دین وشریعت باشد، نه دارایی های پوچ وبی ارزشی که هر چند که سود دارد وخواهد داشت، جز در سایه ی تزلزل نخواهد بود و همه زودتر بدانند آنچه باید بماند آرزو نیست،اشخاص نیست واین دین است که باید بماند
ان شاء الله تعالی